Mijn therapiehonden; een onbeschrijfelijke liefde

Mijn honden zijn,
voor mijn gevoel,
al mijn leven lang bij me.

Toch, kreeg ik pas in 2008 mijn eerste eigen hond.
Golden retriever Mees.
En in oktober 2012 kwam daar australian shepherd meisje Rain bij.

Mijn honden hielpen me altijd al bij mijn werk als hondentrainster en hondengedragstherapeut.
Ze hielpen mij, bij het opvoeden van interne puppen, het rehabiliteren van honden met ongewenst gedrag. We trainde samen, we maakte samen wandeltochten in Nederland maar ook op onze vakanties in Frankrijk en Spanje. Ze waren mijn maatjes en mijn honden.
Maar ze zouden zoveel meer worden...

Op 16 februari 2013 veranderde mijn leven.
Mijn verloofde Niels, was door een acuut hartfalen overleden.
Ik bleef alleen achter.

De eerste weken, na het overlijden van Niels waren hectisch.
Ik was eigenlijk geen moment alleen. De crematie moest worden geregeld.
Ons huis in Schoorl moest worden leeg gehaald.
Daarbij hadden mijn vriendinnen geregeld, dat ik de eerste twee weken s'avonds en s'nachts
niet alleen hoefde te zijn. Ze draaide een soort van wisseldiensten om bij mij te slapen,
of ik werd hartelijk welkom geheten in hun huis.
Zonder nadenken ging in mee op deze golf van het leven.
Het voelde alsof mijn houvast in de wereld was verdwenen.
Maar ik had mijn twee honden nog. Die overal mee naar toe gingen.

Na twee weken was ik er aan toe om terug te keren naar het 'gewone' leven.
Maar ik zag op tegen de nachten alleen. Dus nam ik Mees mee naar bed.
S'nachts lagen we lepeltje-lepeltje en altijd wanneer ik wakker werd, hoorde ik
een geruststellende ademhaling naast me. Ik was niet alleen!!

Wanneer er iemand op visite kwam, ging Mees als een huis naast mij zitten.
Hij beschermde mij liefdevol. Hij was letterlijk en figuurlijk mijn rots in de branding.
Rain stuiterde deze periode door mijn huis.
Een australian shepherd, midden in haar puberteit.
Rain wilde rennen, ze wilde leren. Ze haalde de blauwe enveloppen uit mijn prullenbak.

Met tranen in mijn ogen kon ik alleen maar naar haar kijken.
Ik voelde me zo'n slechte coach voor haar. Ik kon haar gewoonweg nu niets geven,
omdat ik hard moest werken om zelf mijn hoofd boven water te houden.
Ik schaamde me, dat ik, als hondentrainer, wel andere mensen met hun hond kon helpen,
maar mijn eigen hond naar mijn gevoel tekort deed.
Ik ventileerde dit naar mijn collega. En die zei:
'Suus, zie je het dan niet? Rain is constant voor jou aan het werk'.
Ik zei haar: 'Ik zie alleen maar een bok irritante hond..."
Mijn collega 'Suus, Rain is keihard aan het werk voor je, dag en nacht.
Om je te laten zien dat je voor haar door moet gaan.
Het is alsof ze zegt 'Mam, ik ben er ook nog. Voor mij moet je blijven ademhalen.'

Ik liet het even bezinken. En besefte met, ze heeft gelijk.

Vanaf dat moment ging ik anders naar mijn honden kijken.
Mees, mijn rots, lag naast me, met zijn kop op mijn schoot.
Hij geeft mij een gevoel van rust.
Rain steekt haar kop om de hoek en kijkt me uitdagend aan.
Ik zeg 'meissie, wat heb je daar'. Haar oren gaan in haar nek en ze lacht naar me.
(echt!!). Al kwispelend komt ze naar me toe.
Ik vertel haar dat ik zo blij met haar ben en een traan glijdt over mijn wang.
Ze likt de traan weg en leg haar poten in mijn nek en geeft me een knuffel.
Mees knort een beetje op mijn schoot en duwt zijn neus onder mijn arm.

Erfstuk Boy, de hond van Niels,
is een paar maanden later definitief bij ons komen wonen.
Boy, een hond waar ik wel een boek over kan schrijven,
vult onze roedel aan tot een drie eenheid.
Boy, de laatste levende connectie tot Niels.
Met liefde zorgen we voor hem en ligt hij elke nacht aan mijn zijde.

Mijn honden,
zijn zoveel meer dan 'gewoon honden'.
Ze zijn mijn maatjes, mijn vrienden voor het leven.
Ze zijn mijn furry kids.
Ze zijn mijn therapeuten.
Elk verhaal kan ik bij ze kwijt. Ze zeggen nooit iets verkeerds terug.
Ze zijn mijn coaches en dwingen mij om na te denken over mijn leven,
over mijn trainingen, over mens en dier.

Mijn honden hebben mij enorm geholpen in zware periodes.
Ze dwongen mij, zonder te vragen, om op te staan.
Om naar buiten te gaan. Om dingen te ondernemen.

Keer op keer, toveren ze, door tranen heen,

een lach op mijn gezicht.

Mijn honden, mijn therapiehonden,

ik voel een onbeschrijfelijke liefde voor ze.

Interne honden

Regelmatig verblijven er honden voor een interne training bij Clinidogs Trainingscentrum.

Een hond die intern verblijf, woont (tijdelijk) bij ons in huis, bij onze roedel.
De hond wordt meerdere malen per dag getraind, zodat we een basis voor nieuw gedrag leggen. Natuurlijk is het zo dat de hond na een interne training niet 'klaar' is.
Er volgt dan ook altijd nog begeleiding en / of privé trainingen na de interne periode.

Ik ben er geen voorstander van om alle honden maar een interne training te geven.
Het is belangrijk om altijd goed te kijken naar dat wat het beste is, voor deze hond en deze eigenaar.
Soms is het beter om dagelijks een privé training (bij de eigenaar thuis) te doen,
in plaats van de hond intern te nemen.

Een interne training is zowel voor de hond als voor de trainer een flinke belasting.
En moet dus zeker niet worden onderschat.
Het is zeer intensief met elkaar bezig zijn op positieve wijze.
Als trainer moet je inventief zijn om voor deze hond de juiste oplossing en communicatie te vinden. Positief blijven, doorzetten en telkens weer opnieuw trainen.

Therapiehond intern
Dio, een Vizsla reu is vanaf 8 weken leeftijd bij Clinidogs intern.
Hij blijft 9 maanden. Dio wordt opgeleid tot therapiehond voor een jonge man met autisme.
Wekelijks krijgt deze cliënt begeleiding met Dio en we bouwen de tijd die hij met Dio doorbrengt langzaam uit.  Voor de eigenaar van Dio is het onmogelijk om een jonge hond op te voeden.
Daarom geven wij hem een goede basis opvoeding, een optimale socialisatie en trainen we specifieke dingen in die belangrijk zijn voor zijn baas. Bijvoorbeeld dat hij naar hem toe gaat, als hij een woede aanval heeft.

Bij Clinidogs zijn er de afgelopen jaren, 

veel therapiehonden intern getraind. 

De periode dat de honden intern zijn varieert van enkele 

weken tot maanden.

Van pup tot volwassen hond van verschillende rassen.

Deze honden zijn specifiek voor hun eigenaar getraind.

Een therapiehond kan bijvoorbeeld een hond zijn voor iemand met autisme,

of persoonlijkheidsstoornis maar ook voor mensen met

een post traumatische stress stoornis.

Heropvoeding cq trainingsvakantie


Afgelopen maand is er een labrador van 11 maanden, twee weken intern geweest.
Deze labrador dame had door privé omstandigheden van de baas, weinig opvoeding gehad.
Ze kende vrijwel geen commando's en ook geen grenzen.
Haar interne training had grote resultaten:
-de basiscommando's zijn getraind
-de hond heeft geleerd rustiger gedrag te vertonen
-de hond heeft leren omgaan met diverse prikkels
-de eigenaar heeft heel gericht op haar hond, diverse adviezen gekregen,
hoe zij de training voort kan zetten.
Eigenaresse gaf aan, dat ze zo blij was en dat het wel leek of ze een andere hond had terug gekregen.

De hond was na de interne training veel rustiger, ze vond het zichtbaar leuk om te trainen en om één-op-één aandacht te krijgen.



Probleem gedrag
Mijn eerste interne hond was Summer. Een border collie teefje van 6 maanden oud.
Summer was doodsbang voor mensen.Toen ik binnenkwam zat ze onder de tafel en heeft ze daar 1.5 h gezeten. De eigenaren zaten met hun handen in het haar. De opties waren of terug naar de fokker (wat geen positieve optie was), herplaatsing (en wat dan) of training. Ze kozen voor training.
Summer is uiteindelijk 3 weken intern geweest. De eerste dagen stonden in het teken van vertrouwen in mij als trainer krijgen. Daarna was het elke dag trainen, basis gehoorzaamheid en ook het ontmoeten van onbekende mensen. Van heel angstig gedrag, veranderde Summer naar een vrolijke gehumeurde hond. De eigenaren hebben daarna nog diverse gehoorzaamheidstrainingen gevolgd en het gaat echt heel goed met Summer.

Optimale socialisatie en basis training
Soms komt een planning net niet helemaal uit. En beseffen mensen zich, dat ze hun jonge pup niet kunnen bieden wat hij nodig heeft. Rust, structuur, grenzen en socialisatie. Ook dat kan een reden zijn om een pupje intern te plaatsen. Wij verzorgen dan de socialisatie en basis training en de eigenaren krijgen dagelijks foto's en filmpjes met toelichting van de belevenissen van hun pup.

Door een goede basis te leggen kunnen mensen zelf daarna verder met hun hond.













Meer weten over interne training:

www.clinidogstrainingscentrum.nl

of stuur een mailtje naar: clinidogs@gmail.com

Maand thema nov dec 2016: Uitdaging!

Clinidogs Trainingscentrum

Maand thema 

November / December 2016

Uitdaging voor jou en je hond

Deze maanden gaan we door middel van bootcamp trainingen, werken aan gehoorzaamheid en uitdaging voor je hond en zijn begeleider.

We maken gebruik van de elementen in de Texelse natuur, (bos, strand, duinen) en ook van de jaargetijden.

Hoe maak je je wandelingen leuker op een regenachtige herfstdag?

Ga jij de uitdaging samen met je hond aan?

Bij de Bootcamp trainingen trainen we elke training weer op een andere locatie.

Zo worden de honden blootgesteld aan nieuwe geuren, 

nieuwe prikkels en nieuwe uitdagingen.

Gewone gehoorzaamheidsoefeningen, zoals zit, af en blijven,

combineren we met uitdagende dingen.

Zet je pootjes ergens op. Of loop onder een tak door.

 Bootcamp training is leuk voor zowel hond als eigenaar.

Eigenaren gaan met een grote glimlach naar huis. Trots op hun hond!

Ook de hond gaat moe en voldaan naar huis. 

In de aanwezigheid van enkele andere honden heeft hij / zij oefeningen gedaan

en voor nieuwe uitdagingen gestaan. 

Door samenwerking tussen hond en zijn eigenaar kunnen obstakels worden overwonnen.

Zo worden hond en baas een goed team!

Thuis gekomen,

gaat de hond vaak slapen.

En wordt de eigenaar nog verrast door wat actie foto's,

gemaakt door ons teamlid en huisfotograaf Adrie Kikkert.

Heb je ook zin, om deze herfst,

in de natuur van Texel,

samen met je hond te genieten?

Geef je dan nu op voor de bootcamptraining.

Er zijn beginners en gevorderde groepen.

We trainen op woensdag en zaterdag middag.

Voor info of opgave:

www.clinidogstrainingscentrum.nl

clinidogs@gmail.com

Honden bootcamp training op Texel bij Clinidogs

Ontstaan van Honden Bootcamp Texel van Clinidogs

Al zolang ik met honden werk en train, doe ik trucjes met ze in de natuur.

Met hun voorpoten op bankjes, over boomstammen heen springen,

op afgezaagde bomen zitten.

Van daar uit is het idee ontstaan om dit ook aan mijn

cursisten met honden aan te bieden.

Want wat is er nu leuker dan onder begeleiding op

verantwoorde wijze met je hond bezig zijn.

Texel biedt ons een prachtig speelveld om met de honden in de natuur te trainen.

Bos, duinen strand, wat wil een hondenmens nog meer?

Sportief  in de natuur van Texel bezig zijn met je hond

Het doen van trucjes gaat natuurlijk wel altijd gepaard met een stuk veiligheid.

Dit betekend dat je kijkt naar de mogelijkheden van de hond en van de begeleider.

Ook moet de situatie veilig zijn dat de hond zich niet kan beschadigen of ergens van af kan vallen.

Dit bereiken we door te werken aan beheersing.

Beheersing van de basis commando's, zit, af, sta en blijf.

Beheersing                                                            Snelheid                                                           Gehoorzaamheid                                            Behendigheid                                           Lichaamsbeheersing                                           Uitdaging                  

Door je hond op deze manier uit te dagen, zal je merken dat hij zowel lichamelijk als geestelijk wordt uitgedaagd. Ook wordt de lichaamsbeheersing van de honden op den duur verbeterd.

Training altijd aangepast op de mogelijkheden van de hond en zijn begeleider. 

Veiligheid voor alles!

Met als doel: 

zowel  inspanning als ontspanning en 

bovenal plezier en uitdaging tijdens training van gehoorzaamheid.

Binnenkort meer foto's van de bootcamp trainingen die

 in april 2016 van start gaan!

De weg naar...

De weg naar...
Therapiehond begeleider, instructeur, kynologisch instructeur en psycholoog zijn.

Gedreven door passie,
het gevoel hebben dat dit weer een puzzelstukje is.
En met alle ervaringen, gevoelens en groei die je door de jaren heen, meemaakt,
sta ik nu op dit punt!




Als klein kind was ik altijd al gek op alle dieren.
Ik woonde met mijn ouders, broer en zus op grote boerderij.
We woonde afgelegen en in plaats van met buurkinderen te spelen,
speelde ik hele toneelstukken met de katten en konijnen.
Ik was geloof ik 3 jaar, toen ik bedacht dat ik poezenkappertje wilde worden.

Mijn grote passie zijn altijd dieren geweest. En ik vond het dan ook heel naar om te zien wanneer de dieren ziek waren. Daar kwam mijn roeping, ik zou dierenarts worden. Daar heb ik dan ook alles voor over gehad tot mijn 22ste jaar. Van de HAVO, naar het VWO met exacte vakken. Hard studeren voor hoge cijfers, om de kans te vergroten dat ik zou worden ingeloot om diergeneeskunde te kunnen studeren aan de Universiteit van Utrecht.

Helaas werd ik twee keer uitgeloot. En toen besloot ik een andere weg te gaan bewandelen.

Op onze boerderij hadden we geen honden, dus ik ging voor de uitdaging.
De liefde voor dieren en het werken met dieren bleef de rode draad in mijn leven.
Immers, dieren zijn te vertrouwen, ze zijn eerlijk in hun omgang en communicatie.

Aan de Martin Gaus Akademie ben ik in 2003 gestart met de opleiding tot Kynologisch gedragstherapeut. Oftewel, instructeur voor honden en gedragsbegeleider van honden met probleemgedrag. Gedurende de opleiding kwam ik er achter dat veel problemen niet bij de hond vandaan kwamen, maar bij onduidelijkheid bij de baas. Om daar meer inzicht in te krijgen, ben ik de opleiding tot HBO Psycholoog gaan volgen.
En ben ik ook scholing gaan volgen om dieren op andere wijze te ondersteunen, bijv. met homeopathie.

De perfecte hond om mijn trainingen mee te doen was mijn oppas hond Buddy.
Een hond met een heel speciaal plekje in mijn hart!

Op dit moment raakte ik ook meer geïnteresseerd in dier ondersteunende

interventies. En ben ik verder opleidingen gaan doen

om mezelf en mijn dieren te scholen in dierondersteunende therapie. 

In 2005 startte ik mijn eigen hondenschool, die dus inmiddels al 10 jaar bestaat!

Ik vind het elke keer weer leuk om mensen van alle leeftijden  hun hond

op positieve wijze te begeleiden. Elke mens - hond combinatie

is weer anders en dat maakt mijn werk nooit saai!

In 2008 kwam mijn grote droom uit. Mijn eerste eigen hond, Golden Retriever Mees, kwam op mijn pad.

 Rond 2010 ben ik mijn collega Maud tegen gekomen.

Zij had dezelfde interesses, opleidingen en dromen als ik.

Samen met een team van mensen om ons heen hebben we DogsWork 

en de opleiding tot therapiehond begeleider opgezet.

Alles valt hier op zijn plaats, alle opleidingen die ik heb gevolgd,
alle ervaringen die ik in het leven heb opgedaan...
De rol als instructeur bij die opleiding, de combinatie het

instrueren van mensen over dieren en het daadwerkelijk 

werken met de honden, maakt mijn hondenbaan de 

leukste baan van de wereld.

 Opleiden van interne puppen, blijft ook zeker

een grote passie. Het is zo leuk om een nieuwe pup

te socialiseren en te trainen. En hem daarna naar zijn

nieuwe gezin te brengen en ze samen te begeleiden,

Zodat de therapiehond in spé in het gezin zijn functie

optimaal kan gaan vervullen!
Zeer dankbaar werk!

\

Mijn weg is nog lang niet af,

want er valt nog zoveel te ontdekken.

Bijscholingen, nieuwe cursussen etc.

Ik kijk uit naar verdere samenwerkingen 

die ik in de toekomst met dieren en mensen aan mag gaan. 

Eén ding weet ik zeker,

deze vorm van werken met 

mens en dier ligt in de blauwdruk van 

mijn leven. 

Dit is mijn pad!!!

                De weg gaat verder ...

 waarbij ik mens en dier

 op positieve wijze verder kan helpen!