Posts tonen met het label therapiehondbegeleider. Alle posts tonen
Posts tonen met het label therapiehondbegeleider. Alle posts tonen

maandag 23 januari 2017

Interne honden

Regelmatig verblijven er honden voor een interne training bij Clinidogs Trainingscentrum.

Een hond die intern verblijf, woont (tijdelijk) bij ons in huis, bij onze roedel.
De hond wordt meerdere malen per dag getraind, zodat we een basis voor nieuw gedrag leggen. Natuurlijk is het zo dat de hond na een interne training niet 'klaar' is.
Er volgt dan ook altijd nog begeleiding en / of privé trainingen na de interne periode.



Ik ben er geen voorstander van om alle honden maar een interne training te geven.
Het is belangrijk om altijd goed te kijken naar dat wat het beste is, voor deze hond en deze eigenaar.
Soms is het beter om dagelijks een privé training (bij de eigenaar thuis) te doen,
in plaats van de hond intern te nemen.

Een interne training is zowel voor de hond als voor de trainer een flinke belasting.
En moet dus zeker niet worden onderschat.
Het is zeer intensief met elkaar bezig zijn op positieve wijze.
Als trainer moet je inventief zijn om voor deze hond de juiste oplossing en communicatie te vinden. Positief blijven, doorzetten en telkens weer opnieuw trainen.




Therapiehond intern
Dio, een Vizsla reu is vanaf 8 weken leeftijd bij Clinidogs intern.
Hij blijft 9 maanden. Dio wordt opgeleid tot therapiehond voor een jonge man met autisme.
Wekelijks krijgt deze cliënt begeleiding met Dio en we bouwen de tijd die hij met Dio doorbrengt langzaam uit.  Voor de eigenaar van Dio is het onmogelijk om een jonge hond op te voeden.
Daarom geven wij hem een goede basis opvoeding, een optimale socialisatie en trainen we specifieke dingen in die belangrijk zijn voor zijn baas. Bijvoorbeeld dat hij naar hem toe gaat, als hij een woede aanval heeft.

Bij Clinidogs zijn er de afgelopen jaren, 
veel therapiehonden intern getraind. 
De periode dat de honden intern zijn varieert van enkele 
weken tot maanden.
Van pup tot volwassen hond van verschillende rassen.
Deze honden zijn specifiek voor hun eigenaar getraind.
Een therapiehond kan bijvoorbeeld een hond zijn voor iemand met autisme,
of persoonlijkheidsstoornis maar ook voor mensen met
een post traumatische stress stoornis.


Heropvoeding cq trainingsvakantie


Afgelopen maand is er een labrador van 11 maanden, twee weken intern geweest.
Deze labrador dame had door privé omstandigheden van de baas, weinig opvoeding gehad.
Ze kende vrijwel geen commando's en ook geen grenzen.
Haar interne training had grote resultaten:
-de basiscommando's zijn getraind
-de hond heeft geleerd rustiger gedrag te vertonen
-de hond heeft leren omgaan met diverse prikkels
-de eigenaar heeft heel gericht op haar hond, diverse adviezen gekregen,
hoe zij de training voort kan zetten.
Eigenaresse gaf aan, dat ze zo blij was en dat het wel leek of ze een andere hond had terug gekregen.

De hond was na de interne training veel rustiger, ze vond het zichtbaar leuk om te trainen en om één-op-één aandacht te krijgen.



Probleem gedrag
Mijn eerste interne hond was Summer. Een border collie teefje van 6 maanden oud.
Summer was doodsbang voor mensen.Toen ik binnenkwam zat ze onder de tafel en heeft ze daar 1.5 h gezeten. De eigenaren zaten met hun handen in het haar. De opties waren of terug naar de fokker (wat geen positieve optie was), herplaatsing (en wat dan) of training. Ze kozen voor training.
Summer is uiteindelijk 3 weken intern geweest. De eerste dagen stonden in het teken van vertrouwen in mij als trainer krijgen. Daarna was het elke dag trainen, basis gehoorzaamheid en ook het ontmoeten van onbekende mensen. Van heel angstig gedrag, veranderde Summer naar een vrolijke gehumeurde hond. De eigenaren hebben daarna nog diverse gehoorzaamheidstrainingen gevolgd en het gaat echt heel goed met Summer.


Optimale socialisatie en basis training
Soms komt een planning net niet helemaal uit. En beseffen mensen zich, dat ze hun jonge pup niet kunnen bieden wat hij nodig heeft. Rust, structuur, grenzen en socialisatie. Ook dat kan een reden zijn om een pupje intern te plaatsen. Wij verzorgen dan de socialisatie en basis training en de eigenaren krijgen dagelijks foto's en filmpjes met toelichting van de belevenissen van hun pup.
Door een goede basis te leggen kunnen mensen zelf daarna verder met hun hond.













Meer weten over interne training:

www.clinidogstrainingscentrum.nl

of stuur een mailtje naar: clinidogs@gmail.com

vrijdag 25 november 2016

Professioneel zijn

Door de opkomst van internet en de wereldwijde rage
van facebook is er veel informatie voor iedereen toegankelijk geworden.
En lijkt het alsof iedereen overal een mening over heeft.
Mensen met zelfbenoemde hondenervaring, 
noemen zich professional...
Zonder dat ze een gedegen opleiding hebben gevolgd.
Dat irriteert me....

Ik heb duizenden euro's gestoken in opleidingen,
bijscholingen, seminars. Dit tezamen met inmiddels 
meerdere jaren ervaring in de omgang en training van honden.

Ik vraag je...
Ga je voor advies over een goed stuk vlees,
naar de bakker of naar de slager?

Dus voor goed advies over een hond...

Laat jij je leiden door mooie verhalen en door 
meningen van mensen, zonder enige opleiding?



Om je professioneel neer te kunnen zetten in de hondenwereld,
vind ik het belangrijk om een goede basis te hebben.
Gedegen kennis van zaken, 
door opleidingen, seminars en bovenal ervaring.

Dagelijks op positieve wijze werken met verschillende
hondenrassen. Problemen niet oplossen met correcties,
maar zoeken naar gedrag wat je wel kunt belonen.




Mijn honden carrière is in 2013 begonnen.
Ik ben mijn opleiding tot Kynologisch gedragstherapeut bij de Martin Gaus Academie
gestart. Zo'n 200 dagen heb ik daar gezeten. Elke dag van Texel naar Lelystad.
Kennis tot mij nemen. Over rassen, biologie en leerprincipes met betrekking tot honden.

Een gedegen basis voor al mijn 
verdere werk in mijn hondenbaan.

Sindsdien bezoek ik jaarlijks (inter) nationale congressen om
mijn kennis up-to-date te houden.


Je (bij) scholen, betekend niet dat je het overal mee eens bent.
Voor mij betekend het meer,
dat ik me verdiep in de nieuwste theorieën en ontwikkelingen
in hondenland. Kennis tot mij nemen.
Hoe ik dat doorvoer in mijn bedrijf en in mijn lessen,
ligt aan de toepasselijkheid en of ik het van toegevoegde
waarde vind voor mijn cliënten.


Ik probeer elk jaar ook een opleiding mét mijn honden te volgen.
Ik vind dat leuk en vind het ook een uitdaging voor mij en mijn honden.
Daarbij is het interessant om als instructeur en begeleider,
zelf ook weer eens les te krijgen. 
Je komt altijd weer tot inzichten!


Ik wil graag iedereen die een opleiding wil gaan volgen,
een puppycursus of advies omtrent gedrag van zijn hond,
prikkelen en oproepen om naar een geschoolde hondendiplomaat te gaan.

Laat je niet misleiden door mooie woorden als professioneel en integer.

Vraag naar papieren van je instructeurs,
weet van wie je les krijgt. 
Hoe zijn ze geschoold en waar?

Laat je niet gek maken, door meningen van mensen,
die 'ook zo'n hond kennen met dat gedrag'.
Discussies op facebook over hondenrassen of fokkers,
ik hou mijn mening voor me.

Als ik iets heb geleerd tijdens mijn opleidingen is dat je niets kunt
zeggen van een casus op papier. Je bent er niet bij geweest.
Je kunt pas een mening vormen als je de hond heb geobserveerd en
de eigenaar van de hond hebt gesproken.

Ga jij voor echte kwaliteit,
of voor mensen die zichzelf uitgeroepen hebben tot... iets.



Coach is ook zo'n mooie titel.
Helaas een onbeschermde titel.
Een titel die ik mag voeren doordat ik o.a. de opleiding tot Equine Assisted Coaching heb gevolgd.
Het lijkt een trend, dat wanneer je jezelf tot coach kroont en zeker wanneer je ook nog een boek schrijft, mensen je geloven. Immers, de coach zegt dat...
Het stelt mij teleur dat coach nog telkens geen beschermde titel is.
Want ik heb te maken met kwaliteitsregisters, verzekeringen, verplichte bijscholingen en
uren praktijktraining. 

Gelukkig is kynologisch instructeur wel soort van geaccrediteerd,
door aansluiting bij SPPD.
Je titel daar kun je ook enkel behouden,
als je bijscholing doet en een uren criterium behaald.
Top vind ik dat!

Iedereen kan een diploma of een certificaat voor je maken.
Mijn cavia had er ook een. 
Een stamboom met foto's van zijn ouders erop.
En dat nog voor geen tien euro...

Kwaliteit laat zich niet meten in geld,
maar in kennis, gevoel en passie.
En natuurlijk in positieve resultaten bij je klanten!

donderdag 25 februari 2016

Opvoeden en loslaten.

DogsWork therapiehond in opleiding Spike
is na enkele weken interne training klaar
om naar zijn eigenaren te gaan.

Hij gaat daar de nobele en mooie taak krijgen om zijn beste vriendje,
die autisme heeft te gaan helpen.


Bij de interne training heeft Spike nu alle basis commando's onder controle.
Wel moet ik daarbij vermelden dat Spike na enkele weken interne training natuurlijk nog niet 'klaar' is.

Maar klaar is hij over een week of over een maand ook nog niet.
Wanneer is een hond dan wel 'af'.

Ik denk dat je dat pas kunt zeggen als de hond zowel lichamelijk als geestelijk volwassen is.
Zijn karakter is dan uitgekristalliseerd en hij heeft dusdanig veel training gehad.
En training houdt niets meer in dan dagelijks met de hond bezig zijn.
Positief gedrag met enige regelmaat blijven belonen en ongewenst gedrag negeren of ombuigen naar iets wat ik wel wil en kan belonen.


Misschien is het met opvoeden van honden net als met kinderen..
Ik weet dat mijn moeder, nog steeds tegen mij kan zeggen.
"Suus, zorg je wel dat je hebt schoongemaakt als die mensen komen.
Suus, dat moet je niet meer doen hoor. Suzepluus, dat kun je beter zo doen...
Suus...."

Zou het niet zo zijn dat je als trainer en opvoeder altijd een beetje blijft opvoeden?
Zowel bij kinderen als bij honden??


Zaterdag begint er voor Spike een nieuw leven.
En wordt er een gezinslid toegevoegd aan een gezin.


Het afscheid tussen Spike en mij...
Is niet zwaar! Alleen maar liefdevol. En dankbaar dat ik dit werk kan en mag doen.
Spike is toe aan een nieuwe uitdaging die hij binnen zijn gezin gaat krijgen.
Niet alleen Spike is de afgelopen weken getraind, ook zijn eigenaren hebben bijna dagelijks
foto's en mails gehad, boordevol informatie, tips en trucs omtrent de juiste begeleiding van hun therapiehond spike. Spike wordt hierna thuis begeleidt door een DogsWork therapiehond begeleider.







En ik?

Ik geniet weer even van mijn eigen roedel honden,
voordat de volgende interne hond aan zijn training op Texel zal beginnen.




woensdag 25 november 2015

De weg naar...


De weg naar...
Therapiehond begeleider, instructeur, kynologisch instructeur en psycholoog zijn.

Gedreven door passie,
het gevoel hebben dat dit weer een puzzelstukje is.
En met alle ervaringen, gevoelens en groei die je door de jaren heen, meemaakt,
sta ik nu op dit punt!




Als klein kind was ik altijd al gek op alle dieren.
Ik woonde met mijn ouders, broer en zus op grote boerderij.
We woonde afgelegen en in plaats van met buurkinderen te spelen,
speelde ik hele toneelstukken met de katten en konijnen.
Ik was geloof ik 3 jaar, toen ik bedacht dat ik poezenkappertje wilde worden.


Mijn grote passie zijn altijd dieren geweest. En ik vond het dan ook heel naar om te zien wanneer de dieren ziek waren. Daar kwam mijn roeping, ik zou dierenarts worden. Daar heb ik dan ook alles voor over gehad tot mijn 22ste jaar. Van de HAVO, naar het VWO met exacte vakken. Hard studeren voor hoge cijfers, om de kans te vergroten dat ik zou worden ingeloot om diergeneeskunde te kunnen studeren aan de Universiteit van Utrecht.
Helaas werd ik twee keer uitgeloot. En toen besloot ik een andere weg te gaan bewandelen.
Op onze boerderij hadden we geen honden, dus ik ging voor de uitdaging.
De liefde voor dieren en het werken met dieren bleef de rode draad in mijn leven.
Immers, dieren zijn te vertrouwen, ze zijn eerlijk in hun omgang en communicatie.






Aan de Martin Gaus Akademie ben ik in 2003 gestart met de opleiding tot Kynologisch gedragstherapeut. Oftewel, instructeur voor honden en gedragsbegeleider van honden met probleemgedrag. Gedurende de opleiding kwam ik er achter dat veel problemen niet bij de hond vandaan kwamen, maar bij onduidelijkheid bij de baas. Om daar meer inzicht in te krijgen, ben ik de opleiding tot HBO Psycholoog gaan volgen.
En ben ik ook scholing gaan volgen om dieren op andere wijze te ondersteunen, bijv. met homeopathie.
De perfecte hond om mijn trainingen mee te doen was mijn oppas hond Buddy.
Een hond met een heel speciaal plekje in mijn hart!
Op dit moment raakte ik ook meer geïnteresseerd in dier ondersteunende
interventies. En ben ik verder opleidingen gaan doen
om mezelf en mijn dieren te scholen in dierondersteunende therapie. 



In 2005 startte ik mijn eigen hondenschool, die dus inmiddels al 10 jaar bestaat!
Ik vind het elke keer weer leuk om mensen van alle leeftijden  hun hond
op positieve wijze te begeleiden. Elke mens - hond combinatie
is weer anders en dat maakt mijn werk nooit saai!


In 2008 kwam mijn grote droom uit. Mijn eerste eigen hond, Golden Retriever Mees, kwam op mijn pad.













 Rond 2010 ben ik mijn collega Maud tegen gekomen.
Zij had dezelfde interesses, opleidingen en dromen als ik.
Samen met een team van mensen om ons heen hebben we DogsWork 
en de opleiding tot therapiehond begeleider opgezet.


Alles valt hier op zijn plaats, alle opleidingen die ik heb gevolgd,
alle ervaringen die ik in het leven heb opgedaan...
De rol als instructeur bij die opleiding, de combinatie het
instrueren van mensen over dieren en het daadwerkelijk 
werken met de honden, maakt mijn hondenbaan de 
leukste baan van de wereld.


 Opleiden van interne puppen, blijft ook zeker
een grote passie. Het is zo leuk om een nieuwe pup
te socialiseren en te trainen. En hem daarna naar zijn
nieuwe gezin te brengen en ze samen te begeleiden,
Zodat de therapiehond in spé in het gezin zijn functie
optimaal kan gaan vervullen!
Zeer dankbaar werk!


\

Mijn weg is nog lang niet af,
want er valt nog zoveel te ontdekken.
Bijscholingen, nieuwe cursussen etc.

Ik kijk uit naar verdere samenwerkingen 
die ik in de toekomst met dieren en mensen aan mag gaan. 

Eén ding weet ik zeker,
deze vorm van werken met 
mens en dier ligt in de blauwdruk van 
mijn leven. 
Dit is mijn pad!!!


                De weg gaat verder ...
 waarbij ik mens en dier
 op positieve wijze verder kan helpen!

donderdag 24 september 2015

Dagboek van therapiepup Boris in opleiding

Hallo, ik ben Boris.
Ik ben een Poolse herdershond. Een Nizinny.
Ik ben nu bijna 9 weken oud.

Toen ik 7 weken was, ben ik via een puppytest uitgekozen om een therapiehond (bij DogsWork) in opleiding te worden.

Mijn training begon toen ik 7.5 week oud was.
Bij Suzan beleef ik, als interne therapiepup allerlei avonturen.

Ik zal eens vertellen hoe een dagje bij mij kan verlopen.









S'nachts voel ik me nog wel eens een beetje alleen.
Dan ga ik eerst de grote verbouwing na spelen in mijn bench.
Ik leg al mijn botten onder mijn kleed en dan trek ik het kleedje er weer vanaf. Vet leuk.
Maarja, na een tijdje ga ik me wel vervelen.
Als ik moe ben ga ik lekker slapen. Maar soms... herinner ik me dat ik zomaar alleen ben. Z
onder mijn broers. En dan ga ik heel hard krijsen. Suzan doet dan helemaal niets.
Haar man beweegt wel, maar meestal legt hij dan iets over zijn oren heen.
Van zo'n tijdje gillen wordt ik soms zo moe dat ik in slaap val.
En soms blijf ik een beetje door piepen, want dan moet ik eigenlijk plassen.
Dan wacht Suus tot ik stil ben en dan tilt ze me vanuit mijn slaapkamertje naar buiten en mag ik op het gras plassen. En daarna snel weer terug naar mijn fijne vertrouwde bench.



S'ochtends word ik altijd heerlijk wakker gemaakt.
Als ik stil ben mag ik uit de bench en word ik al lekker geknuffeld.
Ik ga dan even met de andere grote honden naar buiten.
'Plasje' wordt er dan gezegd en dat doe ik dan maar.
Ik speel dan meestal ook even met één van de grote honden.
Daarna gaan we snel weer naar binnen, want dan krijgen we eten. Jeehh.


Ik ben dan eigenlijk best wakker, maar Suzan zegt dat ik dan een tijdje in de bench moet rusten.

Als ik weer wakker word gaan we meestal wat leuks doen.
Soms mag ik mee naar het dorp, of naar een winkel.
Eerst werd ik telkens gedragen, maar nu mag ik al aan de lijn stukjes lopen.
We doen dan altijd ook wat oefeningen.
Maar als ik het drie keer heb gedaan heb ik geen zin meer.





Ik krijg s'middags weer eten en dan moet ik ook netjes gaan zitten
en wachten voordat ik mijn bakje met voer krijg.

Na mijn middag dutje, gaan we weer leuke oefeningen doen. Telkens doen we dit weer op een andere plek.
En we gaan dan meestal ergens met de auto naar toe.
Suzan maakt het elke dag wel moeilijker hoor.
Soms moet ik me even achter m'n oortjes krabben om na te denken wat ze nou precies wil.
We doen dan meestal ook nog een spelletje.
Suus gooit iets weg en ik probeer het terug te brengen.

Vooral speeltjes met een piepje erin vind ik errug leuk!




S'middags mag ik ook vaak nog even mee naar het paard of mee een groter rondje met de honden.
Maar dan mag ik chillen in de draagzak.
Want zo lang mag ik nog niet lopen.






Voordat ik naar bed ga, mag ik koekjes zoeken op een heel groot kleed met allemaal vakjes.
De katten pikken soms mijn koekjes, maar dat vind ik niet zo erg.
Dan zijn de koekjes sneller op en mogen we misschien nog wel een keertje speuren.
Ik mag dan ook met allemaal speelgoed spelen.


Nu ga ik naar bed, Ik heb al weer een keer gegeten en ben best moe geworden van zo'n hele dag.
Met die nieuwe indrukken en goed luisteren enzo.

Mijn baasje krijgt elke dag foto's van mij toegestuurd,
verhaaltjes over wat ik heb meegemaakt en hoe de training verloopt.

Nog een paar dagen dan ga ik naar mijn baasje toe!
Ik ben benieuwd wat daar te beleven valt!

Socialisatie met konijn en kleine kinderen ;)

dinsdag 18 augustus 2015

Interne training van een therapiehond van DogsWork

Interne training van een therapiehond van DogsWork

De interne training van pup Murphy zit er bijna op. 
Morgen gaat hij definitief naar zijn gezin, om daar verder opgeleid te worden als therapiehond.

In onderstaand filmpje een korte impressie van de interne training.


Tijdens de interne training wordt de pup zo'n 3 weken lang bij een gecertificeerde therapiehond begeleider thuis, getraind.

Dit betekend, elke dag het aanbieden van een nieuwe prikkel.

Na 3 weken is de pup dan optimaal positief gesocialiseerd op allerlei prikkels.
Hierbij kun je denken aan het lopen op diverse ondergronden (straat, strand, duinen, stenen, parket),
kennis gemaakt met allerlei diersoorten (ezel, paard, schaap, geit, kat, fret etc),
dagelijkse omgang met sociaal vaardige honden.
Wennen aan omgevingsgeluiden (muziek, auto's, winkelwagens, kinderen, speeltuin e.d.).


Op de foto samen met maatje Rain

In aandacht op het strand

Socialiseren met de kat

Murphy te paard!

Dagelijks trainen we op positieve wijze, wat betekend dat we gewenst gedrag belonen.
En ongewenst gedrag negeren of ombuigen.

Aan het eind van de training ken de therapiehond de volgende commando's.
-zit
-af
-blijf
-hierkomen
-nee-commando
-netjes meelopen aan de lijn
-bench getraind
-slaapt s nachts door
-zindelijk
-kan enige tijd alleen zijn
-kan mee in de auto

Door de pup dagelijks kort te trainen,
eerst in een prikkelarme omgeving,
en langzamerhand meer prikkels toevoegen,
leert de pup dat de commando's overal en altijd gelden.







Tijdens de interne training ontvangt de eigenaar van de therapiehond, vrijwel dagelijks foto's en verslagen omtrent de belevenissen en training van de hond. Zo wordt het gezin goed voorbereidt op de komst van de pup met adviezen en tips omtrent de training en de omgang met de pup.

Een therapiehond begeleider van DogsWork komt de eerste tijd wekelijks om aan de therapiedoelen die vooraf zijn gesteld te werken. Na enige tijd wordt de frequentie van de begeleiding minder.

Natuurlijk blijven wij, als begeleiders altijd op de achtergrond aanwezig voor alle vragen!

Want de liefde voor de hond gaat voor alles!






Dankbaar dat we weer een mooie therapie pup mogen opleiden en morgen een gezin heel blij mogen maken met deze kanjer!

We wensen onze therapiehond Murphy heel veel plezier en werkplezier!


voor meer info:

www.DogsWork.nl

maandag 3 augustus 2015

Een week uit het leven van een therapiehond begeleider

Therapiehonden trainer en begeleider is naast mijn beroep, mijn missie en passie.

Als therapiehond begeleider begeleid ik mensen die een therapiehond (nodig) hebben. Mensen met diverse beperkingen, bijvoorbeeld autisme, psychische beperkingen, post traumatische stress stoornis, borderline, straatvrees etc kunnen veel baat hebben bij een therapiehond.
Een therapiehond is dus een hond die mensen met een beperking bij staat, daar waar zij het nodig hebben, naast dat de hond een onvoorwaardelijk maatje is, die altijd voor hen klaar staat. Zonder oordeel, altijd vrolijk en bereidwillig.

In mijn werk als therapiehond begeleider, begeleid ik dus mensen die een therapiehond krijgen of al hebben. We werken dan tijdens de begeleiding aan therapiedoelen die meestal voor de komst van de therapiehond zijn vastgesteld.



Omdat dit nog een relatief onbekend beroep is, hebben mijn collega Maud en ik, met enkele andere collega's, een opleiding ontwikkelt waarin we mensen opleiden tot therapiehond begeleider.
Voor meer info: www.dogswork.nl

Momenteel heb ik een therapiehond in opleiding intern. Dat betekend dat de hond zo'n drie weken bij mij in huis woont en leeft. In die weken train ik dagelijks met de hond en zorg ik ervoor dat de hond optimaal positief gesocialiseerd wordt. Zodat hij na deze weken bij zijn nieuwe gezin kan gaan wonen waar een meisje van 10 jaar met klassiek autisme op hem zit te wachten.

Om eens inzicht te geven hoe mijn leven er momenteel uit ziet, met zo'n interne pup, een kijkje in een week uit het leven van een therapiehond begeleider...

Mee op de fiets in de draagtas
Dinsdag ben ik samen met een collega therapiehond begeleider naar de andere kant van Nederland gereden om een nest van 8 pupjes te testen.
Het pupje dat het beste uit de test kwam, was Murphy. Dit hond is mensgericht, herstelt snel van prikkels, zoekt vaak contact met mij en maakt een leergierige indruk.

Voorbeeld van puppytest DogsWork

Het pupje, na overleg met de eigenaar en fokker, meegenomen naar mijn huis voor zijn interne training. Die eigenlijk al van start gaat op het moment dat de pup in de auto mee gaat. Een rit van 2.5 h is voor zo'n klein hummeltje natuurlijk al een hele belevenis.
Thuisgekomen even kort kennismaken met de honden van mijn roedel en toen lekker slapen.






Therapiehond begeleider zijn is geen baan van 9 tot 5...
Hondjes worden namelijk niet zindelijk geboren.... Wat betekend dat ik er de eerste nachten om de paar uur uit mijn bed mag, om de pup buiten te laten plassen.
Het zindelijk maken van de pup is intensief werk, want de pup
mag geen enkele keer succes hebben met een plasje doen
in huis. Dat betekend dus constant opletten als het pupje
in huis los loopt.



Elke dag stellen we de pup bloot aan diverse prikkels. Dit op positieve wijze. Wat inhoudt dat we de pup niet overspoelen met prikkels en de pup steunen bij al deze nieuwe indrukken (daarom heb ik de pup ook veelal op mijn arm of in de draagtas de eerste 2 weken). Echter, we troosten de pup niet, als hij schrikt of dingen spannend vind. Door de pup veel te belonen voor gewenst gedrag leert de pup snel wat van hem wordt verwacht.


Positief kennismaken met de kat















Kennis maken met de paarden
Op de foto met wereld kampioenstuntvliegen Melissa Pemberton
Socialiseren met de varkens
De hele wereld zit vol prikkels,
dieren, mensen, kinderen, geluiden, geuren en kleuren.
Allemaal dingen die de pup mag gaan meemaken op gedoseerde wijze.

Vertrouwt raken met paard Job

Dagelijks zoeken we dus 1 nieuwe prikkel op.
Dit betekend de ene dag een rondje over de markt.
De volgende dag even op de fiets.
Dag erna, 10 minuten rondkijken op het vliegveld en knuffelen met  piloten, politieagenten etc.
Zondag mee naar de hondenschool, ontmoeten nieuwe honden.
Maandag, naar het verpleeghuis om met dementerende ouderen te knuffelen.
Bij alle dagelijkse dingen proberen we de pup (even) te betrekken.
Dat betekend, mee naar de supermarkt, mee naar het paard etc.



Knuffelen met de ouderen
En heel veel slapen na al dat leren.

Elke prikkel bieden we kort aan. Je merkt ook dat de pup nog niet zo veel kan hebben. Hij is nu immers pas 8.5 week oud. Na een bezoek bijv. aan mijn paard, gaat de pup verplicht slapen in de bench, 80% van de dag moet de pup namelijk rusten. Om te groeien, te ontwikkelen en om prikkels te kunnen verwerken.














Ondanks dat er zoveel moet worden gerust, moet de pup wel elke 2 h even uit de bench, om buiten te plassen.
En wordt er nu 3 maal per dag met de pup getraind. Basiscommando's, zoals zit, af en hierkomen kent de pup nu dus ook al.






                                                               Video training Murphy


Oja en mag ik nog vermelden dat alle verdere dagelijkse trainingen en begeleidingen gewoon door gaan, terwijl er een pup intern is... ;)
A real full time job dus!