Communicatie?

Ondanks dat er meer communicatie kanalen zijn dan eens tevoren, is er nog nooit zo slecht en weinig gecommuniceerd.

Een mobiele telefoon en internet.
Beide niet meer weg te denken uit onze huidige maatschappij.
Made in the 80s, heb eerste periode van mijn leven heerlijk buiten gespeeld en genoten
van radio programma's en op tv enkel net 1, 2 en 3.
Heb ik iets gemist? Volgens mij niet.
En zo ja, ach dan kijken we het nu toch terug op uitzending gemist...

De opkomst van internet, de floppy's werden vervangen door cd-roms.
En op mijn 21ste had ik mijn eerste mobiele telefoon.

Zoveel communicatie middelen.
En toch, 
is er nog nooit zoveel onduidelijkheid geweest in de wereld.

Er is een overdaad aan toegang tot informatie.
Iedereen heeft een mening en profileert deze ook sterk.
Op deze manier worden wij, als consument, vaak misleidt.
Mooie beelden en mooie praatjes verkopen fake producten.
Er wordt voorbij gegaan aan al het menselijke wat nou juist het belangrijkste is.
Bij het ware contact, de warme intentie en koesteren van dierenwelzijn,
wordt soms nog amper stil gestaan. En dat is iets wat me raakt.
Omdat ik juist wil uitstralen dat het persoonlijke en de genegenheid voor mens en dier
bij mij en mijn bedrijf, van groot belang zijn.
Ik kan en wil mijn beroep en passie alleen met liefde en eerlijkheid uitvoeren.
Ik hoop dat dit mij onderscheid van alle niet-integere mensen.

Honden worden via internet, via een foto, gekocht.
Gedragsadvies wordt gegeven door een hondenliefhebber (geen professional met een gedegen opleiding, ervaring en achtergrond).
Feit dat er zoveel hulp en advies wordt aangeboden, maakt dat de gewone hondeneigenaar vaak door de bomen het bos niet meer ziet.
En dat is volkomen logisch!

Waar is de tijd gebleven dat je gewoon in de auto stapte en naar iemand toe reed
om samen kwaliteit tijd door te brengen.
Onder het genot van een kop koffie, elkaar diep in de ogen kunnen kijken,
in kunnen spelen op de lichaamstaal die iemand uitzend.
Dan pas bouw je waar contact op! En dat is nodig om een relatie te onderhouden.

Enkel met ware aandacht en persoonlijk contact 
kun je een band van vertrouwen opbouwen.
En vandaar uit kun je samen verder. 

Nee, we leven in een maatschappij waar we worden veroordeeld op aannames,
op een email of een facebook post.
Want hoe veilig is het, om vanachter je pc scherm, ongenuanceerd je mening te geven.
Je lief en leed te delen en vervolgens te kijken hoeveel mensen het 'liken'.

En natuurlijk doe ik daar zelf ook aan mee.
Ik maak dankbaar gebruik van de media om reclame te maken voor mijn bedrijfsactiviteiten.
Maar wel heel bewust!
Zou het zo zijn, dat de beschikking hebben over al die communicatie kanalen,
onze ware communicatie juist belemmerd?

Ik bezoek nog steeds dagelijks mensen thuis, om hun privé les met hun hond te geven.
Want het is namelijk onmogelijk, zelfs voor de beste hondendeskundige om een advies te geven,
enkel gebaseerd op een verhaal, zonder dat je de hond in levende lijve hebt gezien en gevoelt

Ik koester het voorbeeld dat mijn ouders geven.
Geen internet, geen computer.
Betalen via een acceptgiro (ja, het kan nog steeds).
Thuis komen bij mijn ouders betekend: het vergeten van je telefoon
(want die heb je daar niet nodig).
De nieuwste roddels, daar hoef ik dan mijn facebook niet voor te openen.
Nee, ik heb mijn moeder, die stelt mij op tactische wijze op de hoogte.

Ik hou ervan dat zij nog steeds mensen een persoonlijk geschreven kaart stuurt.
Dat ze een bloemetje langs brengt bij zieke mensen.
Dat de deur altijd open is, de koffie klaar staat en dat ze probeert te luisteren.

Communicatie,

het blijft een dingetje hoor!

Ik ben gek!

Maar wat is gek eigenlijk?

Heeft gek zijn met IQ of EQ te maken of

een combinatie daarvan?

Mensen met het syndroom van down worden vaak gek genoemd.

Maar zijn deze mensen door hun geestelijke beperking nou gek,

of zijn ze gewoon gelukkig in hun eigen wereld op hun manier.

En is het niet bewonderenswaardig dat je ondanks je beperking volop in het hier en nu staat met een glimlach op je gezicht.

Daar tegenover, mensen met een heel hoog IQ,

neem één van de vele uitvinders of briljante schilders.

Ze zijn zo slim dat hun eigen hersenen ze gek maakte en

dreven tot zelfmoord.

Emotionele intelligentie dan.

Hoog emotioneel intelligent, het feit dat je heel gevoelig bent.

Gevoelig voor weersomstandigheden, voor volle maan,

de emoties van andere haarfijn aanvoelen. Maar ook gevoelens in de juiste context kunnen

plaatsen. Emotioneel vaardig zijn door middel van expressie, empathisch vermogen

en dit ten positieve van jezelf en andere in kunnen zetten.

Constant alles voelen, is dat zo fijn?

De vraag is ook eigenlijk niet of we gek zijn,

maar hoe gek we zijn.

Iedereen is wel eens verdrietig, teleurgesteld of overenthousiast.

Want ook jij maakt toch wel eens een sociaal onhandige opmerking.

Komt dit nu veelvuldig voor en overspoelen je emoties

of negatieve gedragingen je zo, dat je sociaal beperkt wordt.

Jezelf of andere mensen daar mee schaadt, dan wordt het misschien

eens tijd om eens goed naar jezelf te leren kijken met behulp van 

een professionele hulpverlener. 

Het maatschappelijke taboe dat nog steeds ligt op

het onder behandeling zijn van een psycholoog of het slikken

van medicatie is momenteel een enorme hype.

Die maakt dat veel mensen of geen hulp durven te vragen 

voor hun dagelijkse worsteling, of in het vakje 'we hebben het er

maar niet over' worden geplaatst.

Persoonlijk vind ik dat iedereen wel eens door een goede

psycholoog of coach zou worden mogen behandeld om

eens kritisch naar zichzelf en zijn eigen gecreëerde wereld te kijken.

En ik kan je verzekeren dat iedereen wel met een diagnose thuis komt

na het doorspitten van je jeugdtrauma's en het in stand houden

van jou vaste routine.

Ik vind het sterk wanneer je je kwetsbaar op stelt,

om je opgedane trauma's een plekje te geven en nieuwe vaardigheden

aan te leren. Dus in deze: wie is er nu gek?

Die gene die zich laat behandelen,

of de anderen die zo'n hard oordeel hebben en verkondigen

DE waarheid in pacht te hebben.

Veel gekte creëren we zelf en kunnen we ook 

zelf weer oplossen. 

Maar het aangezicht van gekte, maakt dat jou gek?

Zou het ook besmettelijk zijn?

Of trek je nu eenmaal gewoon mensen aan met dezelfde

gekte als jij? Je vrienden, je partners. 

Weerspiegelen ze niet allemaal

een klein stukje van jouw innerlijke worsteling in het leven?

Persoonlijk steek ik nooit onder stoelen of banken dat ik gek ben.

Vol trots verkondig ik dat ik gek ben.

Liever een gek die het gek zijn aanvaard en 

de discussie hierover met andere aan gaat om zijn eigen aannames en denkbeelden

te checken, dan een psychopaat die geen empathisch vermogen heeft

en andere indoctrineert met zijn gekheid.

Met enige regelmaat loop ik naar de keuken en trek ik een kast open

en ben ik op dat moment totaal vergeten waar ik naar op zoek was.

Of trek ik de koelkast open en ligt daar een pen in...

Een verstrooide gek?

Ik ben gek op dieren, ik ben gek op reizen, ik praat hardop tegen mezelf

en kan ook een goede discussie met mezelf voeren.

Ik hou van gekkigheid, gekke foto's, gekke momenten.

Ik praat in mijn slaap.

Ik ben gek op mijn man.

Ik vind het gek dat de mensen soms zo gek doen

en wordt daar zo nu en dan ook gek van.

Kortom: ja ik ben gek!

Gek zijn, is de projectie van wat jij ziet in mij.

Jouw eigen gekte, maakt mij 'gek'?

Opvoeden...

Wanneer je man tegen je zegt

'Suus, laat jij de pup nog even plassen''

dan weet je als therapiehonden trainer 

dat je je man goed hebt getraind!

Opvoeden, een is een hele taak.

Veel nieuwe hondeneigenaren,

kijken vanaf het moment dat de pup geboren is uit naar dit moment.

De pup arriveert en mensen denken (of hopen)

dat de hond dan alles doet wat zij willen....

Helaas, laat ik je uit de droom helpen.

Puppen zijn vreselijke wezens ;)

-ze bijten

-ze springen

-ze piepen en gillen in de bench

-ze maken je meerdere malen per nacht wakker 

als ze denken dat ze moeten plassen,

of als ze gewoon wakker zijn

-ze zijn onzindelijk

-ze doen alles wat niet mag

bijv. op de bank springen, je meubels slopen etc.

-ze gaan niet automatisch zitten en liggen als je dat zegt

Dit zijn de redenen dat een goede consequente opvoeding

voor puppen en zeker voor therapiehonden van groot belang is.

En wat houdt dan zo'n consequente opvoeding in?

Ten eerste is het belangrijk dat de pup gezond is (goede ogen, heupen etc) en bij 

een goede fokker vandaan komt. 

Zodat de pup een goede doorstart kan maken.

Vanaf het moment dat je het huis van de fokker verlaat begint onze taak als begeleider van de hond.

Als therapiehonden trainer en als reguliere hondentrainer betekend dat iedereen

bij mij in huis zich de aankomende periode aan de volgende regels houdt:

-als de pup piept in de bench geef je de hond geen aandacht

-wanneer de pup moet plassen, pak je de pup op uit de bench

en draag je deze naar buiten waar je hem pas neerzet en beloont voor plassen

-de pup is NOOIT zonder toezicht los in huis

-de pup krijgt nooit de kans om in huis te poepen en te plassen

(daarom zijn de puppen die een interne training hebben gehad met 1 week zindelijk!)

-er wordt meerdere malen kort met de pup getraind (basis commando's)

-wanneer de pup bijt, leidt je hem af met een speeltje. Hij mag onder geen 

beding in je leren bijten.

-de pup gaat overal mee naar toe als socialisatie.

Wat inhoudt dat als je ondergoed bij de HEMA gaat kopen,

dat de pup met je mee gaat!

Socialisatie van de pup gebeurd dagelijks.

Wat inhoudt; de pup op positieve wijze blootstellen aan

nieuwe prikkels en het herhalen van eerdere prikkels.

Een hond opvoeden betekend niet alleen je hond opvoeden,

maar ook je omgeving opvoeden!

De pup is in de groei.

Hij krijgt veel prikkels te verwerken.

Na elke maaltijd, na elke training,

na elk uitje of socialisatie training,

gaat de pup slapen.

Dat is dus zo'n 80 % van de dag slapen in de bench,

met het bench deurtje dicht!

Iedereen kan zomaar een pupje kopen,

maar alsjeblieft,

denk er goed over na.

Een pup is het eerste jaar een investering in tijd,

in geld en zeker in training op een goede hondenschool.

Een basis cursus opvoeden van uw hond,

maakt u nog geen professional.

En ook het lezen van boeken, sluit vaak niet

volledig aan op de praktijk.

Een pup, super leuk.

Ga met hem om als een volwaardig gezinslid,

die ook zijn training, socialisatie en opvoeding nodig heeft!

Voor een goede, positieve en consequente opvoeding van uw
pup kunt u terecht bij:
www.clinidogs.com
en
www.dogswork.nl 

De weg naar...

De weg naar...
Therapiehond begeleider, instructeur, kynologisch instructeur en psycholoog zijn.

Gedreven door passie,
het gevoel hebben dat dit weer een puzzelstukje is.
En met alle ervaringen, gevoelens en groei die je door de jaren heen, meemaakt,
sta ik nu op dit punt!




Als klein kind was ik altijd al gek op alle dieren.
Ik woonde met mijn ouders, broer en zus op grote boerderij.
We woonde afgelegen en in plaats van met buurkinderen te spelen,
speelde ik hele toneelstukken met de katten en konijnen.
Ik was geloof ik 3 jaar, toen ik bedacht dat ik poezenkappertje wilde worden.

Mijn grote passie zijn altijd dieren geweest. En ik vond het dan ook heel naar om te zien wanneer de dieren ziek waren. Daar kwam mijn roeping, ik zou dierenarts worden. Daar heb ik dan ook alles voor over gehad tot mijn 22ste jaar. Van de HAVO, naar het VWO met exacte vakken. Hard studeren voor hoge cijfers, om de kans te vergroten dat ik zou worden ingeloot om diergeneeskunde te kunnen studeren aan de Universiteit van Utrecht.

Helaas werd ik twee keer uitgeloot. En toen besloot ik een andere weg te gaan bewandelen.

Op onze boerderij hadden we geen honden, dus ik ging voor de uitdaging.
De liefde voor dieren en het werken met dieren bleef de rode draad in mijn leven.
Immers, dieren zijn te vertrouwen, ze zijn eerlijk in hun omgang en communicatie.

Aan de Martin Gaus Akademie ben ik in 2003 gestart met de opleiding tot Kynologisch gedragstherapeut. Oftewel, instructeur voor honden en gedragsbegeleider van honden met probleemgedrag. Gedurende de opleiding kwam ik er achter dat veel problemen niet bij de hond vandaan kwamen, maar bij onduidelijkheid bij de baas. Om daar meer inzicht in te krijgen, ben ik de opleiding tot HBO Psycholoog gaan volgen.
En ben ik ook scholing gaan volgen om dieren op andere wijze te ondersteunen, bijv. met homeopathie.

De perfecte hond om mijn trainingen mee te doen was mijn oppas hond Buddy.
Een hond met een heel speciaal plekje in mijn hart!

Op dit moment raakte ik ook meer geïnteresseerd in dier ondersteunende

interventies. En ben ik verder opleidingen gaan doen

om mezelf en mijn dieren te scholen in dierondersteunende therapie. 

In 2005 startte ik mijn eigen hondenschool, die dus inmiddels al 10 jaar bestaat!

Ik vind het elke keer weer leuk om mensen van alle leeftijden  hun hond

op positieve wijze te begeleiden. Elke mens - hond combinatie

is weer anders en dat maakt mijn werk nooit saai!

In 2008 kwam mijn grote droom uit. Mijn eerste eigen hond, Golden Retriever Mees, kwam op mijn pad.

 Rond 2010 ben ik mijn collega Maud tegen gekomen.

Zij had dezelfde interesses, opleidingen en dromen als ik.

Samen met een team van mensen om ons heen hebben we DogsWork 

en de opleiding tot therapiehond begeleider opgezet.

Alles valt hier op zijn plaats, alle opleidingen die ik heb gevolgd,
alle ervaringen die ik in het leven heb opgedaan...
De rol als instructeur bij die opleiding, de combinatie het

instrueren van mensen over dieren en het daadwerkelijk 

werken met de honden, maakt mijn hondenbaan de 

leukste baan van de wereld.

 Opleiden van interne puppen, blijft ook zeker

een grote passie. Het is zo leuk om een nieuwe pup

te socialiseren en te trainen. En hem daarna naar zijn

nieuwe gezin te brengen en ze samen te begeleiden,

Zodat de therapiehond in spé in het gezin zijn functie

optimaal kan gaan vervullen!
Zeer dankbaar werk!

\

Mijn weg is nog lang niet af,

want er valt nog zoveel te ontdekken.

Bijscholingen, nieuwe cursussen etc.

Ik kijk uit naar verdere samenwerkingen 

die ik in de toekomst met dieren en mensen aan mag gaan. 

Eén ding weet ik zeker,

deze vorm van werken met 

mens en dier ligt in de blauwdruk van 

mijn leven. 

Dit is mijn pad!!!

                De weg gaat verder ...

 waarbij ik mens en dier

 op positieve wijze verder kan helpen!

Ogen de spiegels van de ziel

Er wordt wel gezegd;

Ogen zijn de spiegel van de ziel.

Des te meer ik deze uitspraak op me in laat werken,
des te meer wordt ik gewaar dat ik veel met ogen heb...

Altijd wanneer ik mensen met hun hond begeleidt,
bijvoorbeeld wanneer een hond probleemgedrag vertoond,
is het voor mij noodzakelijk om de hond gezien te hebben.

Dat betekend voor mij niet alleen naar zijn gedrag kijken,
maar ook in zijn ogen hebben gekeken.





Dan weet ik of ik een dier, op een dierlijke manier, kan vertrouwen,
Of het dier als het ware, oke is.


Ogen zeggen mij zoveel meer.
Ik merk dat ik in mijn contact met mensen ook erg gericht ben op ogen,
Vroeger kon ik verliefd worden op iemand met mooie ogen.
Knal blauw, bruin met blauwe stipjes. Uren kon ik dan in iemand zijn ogen staren.

Don't let someone dim your light,
simply because it's shining in their eyes

Misschien is dat ook de reden dat mijn hond Rain op mijn pad is gekomen. En dat zij één bruin en één blauw heeft.

Haar ogen blijven voor opmerkingen van mensen zorgen, waar ik ook met haar ben. Sommige mensen vinden het net als ik fascinerend, andere vinden het eng.







Ik kan ook bij Rain,
met een verliefde blik in haar prachtige ogen blijven kijken!











En ook mijn katten zijn hierin een drie- eenheid qua ogen...
Eén met groene, éen met gele en één met blauwe ogen.
Wat een prachtig stel bij elkaar.

Toeval bestaat niet!


Soms zijn ogen confronterend.
Een blik, een traan een gevoel dat je krijgt als in iemand z'n ogen kijkt.
Herkenning, ontkenning, confrontatie met weg gestopte gevoelens,
er kan van alles boven komen wanneer je echt in de ogen van de ander kijkt.

Ik besef mezelf nu opeens, dat ik heel vaak een zonnebril draag.
Misschien om deze confrontatie een beetje uit de weg te gaan?
Ik weet het niet.


Misschien is het gewoon het feit dat mijn knal blauwe ogen slecht tegen fel licht kunnen.






Een glimlach kan de waarheid verhullen
Een mond kan leugens fluisteren
Ogen laten altijd zien
wat onder de oppervlakte verborgen ligt

Dankbaar

Soms als de dagen wat donkerder zijn in mijn hoofd,

is het moeilijk door de bewolkte lucht heen, de zon te zien.

Daarom vandaag even een reminder voor mezelf en voor iedereen

dat er zoveel in mijn leven is om dankbaar voor te zijn!!!

Soms zijn dingen namelijk zo vanzelfsprekend,

dat we vergeten om er dankbaar voor te zijn. 

Allereerst ben ik dankbaar voor mijn lieve man Adrie.
Die mij steunt in alles wat ik doe. Die er altijd voor mij is.
Die er alles voor doet om mij te begrijpen.
Schat, ik ben elke dag blij dat ik jouw vrouw mag zijn!

Ik ben ontzettend dankbaar voor mijn lieve honden. Mijn furry kids.
Ze zijn zoveel meer dan gewoon een hond. Ze zijn mijn alles.
Ze helpen mij dagelijks bij mijn werk als therapiehond begeleider.
En ze zorgen voor mij, zijn mijn maatjes. Ze veroordelen me nooit en ze zijn
er altijd voor me. Lieve Mees, Rain en Boy. Ik hou zielsveel van jullie!

Ik ben dankbaar.

Mijn leven is niet altijd perfect,

maar ik ben dankbaar voor de

momenten die het perfect maken.

Ik ben heel dankbaar voor mijn allerliefste collega en
vriendin Maud. Mede dankzij haar kan ik elke dag
doen wat ik het liefste doe. Samen hebben wij
DogsWork gemaakt tot wat het nu is. Maud staat
altijd voor me klaar en ik heb veel van haar mogen
leren over honden, maar ook over het leven.

Dankbaar en blij ben ik elke dag weer met mijn prachtige paard Job.
Hij is lief, zacht, goudeerlijk, betrouwbaar en een imposante en mooie
verschijning. Ik hoop dat wij samen nog veel gaan beleven Job!

Ik ben dankbaar voor mijn lieve vriendinnen, die als ik ze nodig heb
altijd voor mij klaar staan. Al 15 jaar vormen wij een vriendinnen groep.
En ook al lopen onze levens niet gelijk op en maakt iedereen zijn eigen
ontwikkeling door, toch koesteren wij de momenten dat we met zijn  alle
zijn!

Ik ben dankbaar voor vrienden waar ik lol mee kan hebben.
Waar ik buikpijn krijg van het lachen.
Waar ik opsta met een kater en er dan samen op uit ga om foto's te nemen.
Dankbaar voor herinneringen.

Ik val, ik sta op

ik maak fouten

ik leer, ik leef

ik heb pijn

maar ik word sterker

ik ben ook maar een mens

ik ben dankbaar

Ik ben dankbaar voor mijn kattengezin. Ze hebben zich allemaal zo goed
aangepast aan de nieuwe situatie.
Ze liggen tegenwoordig gewoon tussen onze honden op de bank.

Ik ben dankbaar voor nieuwe vriendschappen.
Een vriendschap waar ik mezelf kan zijn, bij iemand die me begrijp.
Iemand die er altijd voor me is en waar ik me veilig bij voel.
Juut, l y! 

Ik voel me rijk

met de dingen 

die niet te koop zijn

Ik ben ontzettend dankbaar voor mijn lieve schoonouders en schoonzus Debby.
Zij betekenen alles voor me. Zij zijn er altijd voor mij.
Ondanks alles wat we samen hebben moeten meemaken,
zijn wij er als gezin sterken uit gekomen.
Pap en Mam jullie betekenen de wereld voor me!!

Ik ben dankbaar voor mijn lieve zielsmaatje en verloofde Niels.
Ik ben dankbaar dat ik de liefde van mijn leven, mijn tweelingziel heb leren kennen.
Ik ben dankbaar voor de jaren die we samen hebben gehad, ook al was dat niet altijd
makkelijk. Sinds Niels is overleden is ook een stukje van mij dood gegaan.
Ik mis hem nog elke dag. En hij zal altijd in mijn leven en in mijn hart blijven.
Untill we meet again!

And last but not least.
Ik ben dankbaar voor mijn familie. Voor mijn ouders, voor mijn oudere zus,
mijn broer, zwager, schoonzus en mijn nichtjes en neefjes.
Ik heb de laatste jaren ervaren hoe krachtig de bloedband is. En dat ze voor
me door het vuur gaan. Ze proberen allemaal op hun eigen manier voor me te zorgen.
Soms kunnen we elkaar weken niet zien,
maar de bloedband blijft met hen allemaal!

Ik voel me dankbaar

voor het leven dat mij gegeven is

Voor de mensen en dieren die op mijn pad zijn gekomen

Voor elke dag die mij is gegeven

Voor de avonturen die ik mag beleven

Voor datgene wat ik allemaal mag zien

Voor de liefde die ik mag voelen

Ik ben dankbaar dat ik, 

ik mag zijn.

Pupjes testen

Eén van de dingen die ik het leukste vind om te doen, binnen mijn 'hondenbaan' is het test van puppen.

Deze week maar liefst 20 pupjes mogen testen.
Eén nest van 5 Nizinny's (poolse herdershonden) en 2 nestjes Australian shepherds.
Ik test regelmatig met mijn collega's nesten. Soms voor toekomstige therapiehondjes uit te zoeken.
Echter ook al vaker op verzoek van de eigenaar, die graag wil dat we de hondjes testen om goed advies aan de eigenaren te kunnen geven en de juiste combinaties van hondjes en baasjes te kunnen maken.


Ik leid veel honden op tot therapiehond.
Voor mensen met diverse beperkingen (denk hierbij aan autisme, persoonlijkheidsstoornissen, PTSS etc).
Niet alle honden zijn hiervoor geschikt.
En het begint natuurlijk al bij het uitzoeken van een goede fokker die de puppen al voldoende socialiseert en stimuleert.

Zweeftest

Op leeftijd van 7 weken kunnen wij een puppytest doen. Je doet een puppytest altijd met z'n tweeën, zodat de een kan testen en de ander kan schrijven en observeren. Want met twee zie je toch altijd meer dan in je eentje.

De puptest geeft een indicatie van het karakter van het hondje. Natuurlijk is veel gedrag nog goed bij te sturen in de eerste tijd, maar bepaalde trekken liggen wel in het karakter van een ras en van de hond (bijv. angst of dominantie). Het is dus altijd belangrijk om je ook goed in het ras te verdiepen voordat je gaat testen, zodat je weet wat er als instinct in deze hond zit.

visuele prikkel. Hoe reageert de pup?

Op de rug leggen.

Aannemen van voertjes

 Onze testen zijn gebaseerd op de Campbell test. Dat is een wetenschappelijk onderbouwde test.
Wij hebben deze test uitgebreid met enkele test die voor bepaalde therapiehonden belangrijk kunnen zijn. De testen dienen te worden uitgevoerd op onbekend terrein voor de puppen en door iemand die nog helemaal niet in contact is geweest met de puppen. En natuurlijk door iemand die de testen op juiste wijze uitvoert en dit al heel vaak heeft gedaan (bijv. een honden gedragstherapeut).

intelligentie testje. Pup moet bedenken hoe hij bij het lekkere brokje gaat komen...

Eerst maken we op vriendelijke wijze contact met de hond. Gewoon door de pup even in je armen te nemen, zodat de pup even aan de situatie en aan jou als tester kan wennen. Hier kun je al veel uit halen. Trilt het hondje, maakt hij contact, hoe maakt hij contact, likt hij je gezicht je handen, bijt het pupje, negeert het hondje je bewust. Hoe hangt hij op je arm, ontspannen of aangeklemd.

Allemaal dingen waar je de gehele test op blijft letten.

Op de rug vasthouden

 Enkele test onderdelen zijn:
-volgen: tester probeert het pupje te lokken om te volgen
-hierkomen: tester roept het pupje en nodigt die uit om te komen
-zweeftest: tester laat pup in de lucht zweven
-hard aaien: tester aait de pup  met harde hand
-op de rug leggen: tester leg de pup op zijn rug
-visuele prikkel: tester laat plotseling een paraplu open gaan
-flosje apporteren: tester speelt met flosje met de pup en stimuleert de pup om flosje terug te brengen
-geluidsprikkel: tester gooit blikje met knikkers op de grond
-ontspanning: tester speelt met speeltje met de pup
-intelligentie testje: tester laat pup voertje ruiken en zet pup aan de andere kant van een hekje. Tester houdt de tijd bij, voor pup om het hekje heen is gelopen om bij het voertje te komen
-alert op geluid: iemand bonkt plotseling op de deur, tester kijkt wat pupje doet.

De testen waar wij mee werken geven enkele opties wat er kan gebeuren. Bijv. pup schrikt en rent weg met staart tussen de poten, of pup komt met opgeheven staart achter de tester aan. Pup herstelt snel, pup zoekt contact etc. De opties die worden gegeven komen niet altijd overeen met het resultaat wat je ziet in de test. Dan noteren we dat, wat het dichts in de buurt komt.

Gedurende de test letten we goed op stress signalen van de pup, zoals wegkijken, bek likken, trillen etc.

Zweeftest

Wat maakt een geschikt therapiehondje...
Dat is een combinatie van de testresulaten, het verhaal van de eigenaar van de pups en het gevoel dat ik bij een pup heb. Wanneer testresultaten en verhaal van de eigenaren overeen komen. Plus een goed gevoel van mijn kant, waarbij ik een hondje zie dat een snel herstelvermogen heeft (schrikken mag van de prikkels, als het hondje maar relatief snel herstelt), contact maakt met mij als tester en steun zoekt, dan kan het hondje een potentieel therapiehondje worden.

Natuurlijk is de verdere training en opvoeding van de hond heel belangrijk voor de uiteindelijke therapiehond zijn werk goed kan gaan doen!

Puppytest van nestje Nizinny's 

Ach wat naar, al die pupjes testen en knuffelen....;)